Ons mentale gemoedstoestand kan ook wel eens gemaaid worden.
 
Ik heb geen groene vingers. Ik was dan ook trots dat ik het gras in mijn tuin weer eens gemaaid had. Echter, na een paar dagen leek het alsof het gras alweer gegroeid was. Logisch, maar psychologisch gezien wilde ik er niet aan. Dus wanneer ik weer een paar dagen later met een scherp oog keek naar het gras, zag ik toch echt wel plukken gras bovenuit schieten. Ja, pff het gras moet weer gemaaid worden. Weer enige tijd later, kwam ik er echt niet meer onderuit. Het gras was een grote chaos. Maar zin in grasmaaien? Nee. Op een gegeven moment registreerde ik het chaotische gras niet meer. Ik zag het, en dat was het. 
 
Precies hetzelfde
Zo gaat het ook met onze geestelijke en lichamelijke (stress)klachten. Je hebt last van geestelijke en/of lichamelijke (stress)klachten op bepaalde moment(en) op een dag. Niets ernstig maar voldoende om te denken ‘Mh misschien moet ik er iets mee doen?’. Daarna ervaar je deze klachten op dagelijkse basis. De vragende gedachte veranderd in een vast gegeven ‘Ik moet er iets mee doen’. 
 
Weer wat tijd later merk je dat je er op dagelijkse basis last van heb. Je leert ermee om te gaan, je leert jezelf een weg eromheen aan. Je leert ermee leven. Want zin om ‘het gras te maaien’ is er niet. Onbewust, maar misschien wel bewust, bouwen de geestelijke en lichamelijke (stress)klachten op. Het gras overwoekert, maar registreren doe je misschien niet meer. 
 
Het gras wordt in kwestie van korte weken een chaos. Mentaal en lichamelijk kan het veel langer duren, de klachten bouwen zich mogelijk langzaam op. Echter, gras kan geen last krijgen van stressklachten, overspannenheid of burn-out. Gras heeft geen last van wanneer zijn leven on hold wordt gezet. Jij wel. Maar net zoals een chaotisch stuk gras, kost het, wanneer je te laat reageert op jouw klachten, veel meer tijd op het aan te pakken. En nee, kunstgras is hier niet de oplossing 😉
 
Zo weet ik vanuit terugkoppeling van mijn klanten dat ze uiteindelijk ook heel blij waren dat ze aan de slag zijn gegaan. Zelf na een eerste gesprek ervoeren sommige al een hele opluchting.  Geestelijke en lichamelijke (stress)klachten zijn (grotendeels) opgelost of ze hebben een gezonde manier van omgaan gevonden.
 
In welke fase van ‘gras maaien’ zit jij? Ongeacht de fase van het gras, kan de drempel tot counseling heel hoog zijn. Juist omdat je misschien al geleerd heb er mee om te gaan. Of omdat je er bewust voor kiest om er niets te mee doen. Wellicht is het te pijnlijk voor je. Om toch weer eens terug te gaan naar het stukje gras, uiteindelijk heb ik de grasmaaier weer gepakt. En ik was, uiteindelijk, heel blij dat het weer gemaaid was en dat ik het aangepakt had. 
 
Hoe fijn zou het voor jou voelen als je geestelijk ook begint met het gras maaien? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.